بیماری های پوستی ناشی از استخر

استخرها در زمینۀ مسائل بهداشتی بسیار سخت گیر و جدی هستند. با این حال یک سری اصول بهداشتی وجود دارند که شناگران دائمی یا تفریحی باید از آنها آگاهی داشته باشند.

استخر: آب تحت مراقبت های جدی است

آب استخرها به طور اتوماتیک تحت مراقبت است و به طور مرتب تصفیه و فیلتر می‌شود. هدف از این کار پایین آوردن غلظت موادی است که باعث کاهش اثر گذاری کلر می‌شوند. آب استخر نه برای چشم ها و نه برای مخاط نباید تحریک کننده باشد.

به همین علت است که PH آب بین 6.9 تا 8.2 نگه داشته می‌شود. آنالیزهای باکتری شناسی مرتبی دربارۀ اطمینان از عدم وجود کلیفروم مدفوعی، ذرات پاتوژن، و استافیلوکوکوس اورئوس بر روی آب انجام می‌گیرد. علاوه بر این استخرها چندین بار در سال، زهکشی و تمیز می‌شوند. به طور خلاصه، خطر ابتلا به بیماری های شدید مانند منانژیت یا التهاب روده و یا اسهال و استفراغ در استخر تقریباً صفر است.

انواع عوارض و مشکلات

با این حال در صورت بروز بیماری نمی‌توان استخرها را کاملاً مبرا و بی تقصیر دانست. حضور افراد و پرسنلی که ضد عفونی نشده اند، می‌تواند اکوسیستم پوستی را به میزان اندکی تغییر دهد. شایع ترین اتفاقی که بعد از استخر رفتن رخ می‌دهد، خشک شدن پوست است. از نظر برخی متخصصان پوست، این جایگزینی هیدرولیپیدیک توسط باکتری ها و قارچ ها باعث عفونت می‌شود. شناگران باید نسبت به اپیدمی های عفونی قارچی آگاه باشند، این عفونت های انگلی خود را به شکل پلاک های قرمز بین پنجه ها نشان می‌دهند.

برای اجتناب از این عفونت ها، کافی است که بعد از دوش گرفتن تمام بدن را به خوبی خشک کنید. برای درمان هم می‌توانید، به مواضع مبتلا، پماد ضد قارچ بمالید، این کار تا حد زیادی مفید خواهد بود. "گرانولوم استخر شنا" یکی دیگر از بیماری های نادری است که در اثر میکرو باکتری ها به وجود می‌آید.

این عارضه غالباً به شکل پلاک های زگیل مانند بر روی زانوها مشاهده و به مرور زمان ناپدید می‌شود. و در آخر، در موارد واقعآً استثنا، برخی افراد حساس ممکن است دچار اگزمای تماسی شوند. در موارد بروز خارش، کافی است موضع مبتلا را کمی مرطوب کنید. اما باز هم تأکید می‌کنیم که این مورد واقعاً نادر است!

شکار پاپیوم ها

در واقع آب استخر، محل امنی برای انواع میکروب هاست. با این حال باید به پلاژها و حوضچه ها مشکوک بود. برخی میکروب های قوی به راحتی در آنجا رشد می‌کنند، خصوصاً ویروس های پاپیوم که عامل بروز زگیل هستند. از سوی دیگر متخصصان پوست ارتباطی میان زگیل های کف پا و دفعات به حوضچه رفتن مشاهده کرده اند.

در بسیاری موارد، زگیل ها روی دست ها یا کف پاها دیده می‌شوند. گاهی اوقات، خودبه‌خود از بین می‌روند اما در اغلب موارد باید به درمان توسط سرما متوسل شد. بنابراین به خاطر این محدودیت های اندک نباید از استخر بترسید. وانگهی، شناگران سطوح بالا، با هیچ یک از این عوارض و مشکلات روبه‌رو نمی‌شوند. مطمئناً این افراد به خوبی خود را با عینک می‌پوشانند و قبل و بعد از ورود به استخر دوش می‌گیرند. مثل همه، از زیر دوش بگذرید، پاهای تان را به خوبی بشویید و در نهایت بدن را با دقت خشک کنید!

دردسری به نام آریتمی قلب

در طول روز چند بار دچار سرگیجه می شود، تمرکز لازم برای انجام هیچ کاری را ندارد و احساس می کند دچار فراموشی شده است. مواجه شدن با این علائم و نشانه ها در او ایجاد نگرانی و او را مایوس کرده است. بیمار معتقد است که این علائم از عوارض بیماری قلبی است. از این رو به پزشک مراجعه کرده است تا با راهنمایی او از پیشرفت بیماری و مواجه شدن با پیامدهای دیگر تا حد زیادی جلوگیری کند.

● علت بیماری را ریشه یابی کنید
فیبریلاسیون دهلیزی نوعی آریتمی قلبی است. در افرادی که به این نوع آریتمی قلبی مبتلا هستند، ضربان قلب کاملا نامنظم است و به عبارت دیگر فعالیت الکتریکی قلب در دهلیزها هماهنگ نیست و این ناهماهنگی موجب لرزش دهلیزها می شود. به طور کلی، این آریتمی در افرادی که با مشکل نارسایی و نقص در عملکرد دریچه های قلبی مواجهند، یا به جایگزینی دریچه میترال نیازمندند، شیوع بیشتری دارد.
به عبارت دیگر، در بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی به جای این که ضربان دهلیزها طبیعی و تابع یک الگوی منظم باشد، دهلیزها به طور نامنظم و با سرعتی بسیار بالاتر منقبض می شوند. با توجه به این که در این عارضه، خون بدرستی از قلب به خارج تلمبه نمی شود، ممکن است در داخل دهلیزها لخته های خونی تشکیل شود که جداشدن و حرکت این لخته ها در مسیر گردش خون یا به دام افتادن آنها در مسیر رگ هایی که خون را به مغز می رسانند، احتمال سکته مغزی را در این گروه از بیماران افزایش می دهد.
این بیماری به خودی خود جان بیماران را در معرض خطر قرار نمی دهد، بلکه زمینه ای برای بروز پیامدهای جانبی مانند احساس خستگی مزمن، نارسایی قلبی و از همه مهم تر سکته مغزی فراهم می کند. تپش قلب، سرگیجه و درد قفسه سینه از مهم ترین عوارض و نشانه های این بیماری است، اما علائمی نظیر افسردگی، زودرنجی و فراموشی را نمی توان نشانه های آریتمی فیبریلاسیون دهلیزی برشمرد و می تواند عوارض و پیامدهای سکته مغزی باشد؛ البته این علائم و نشانه ها می تواند علل مختلفی داشته باشد که از بیماری تیروئید ـ که با تغییرات خلق و خو، کاهش متابولیسم و کمبود انرژی در بدن و فراموشی همراه است ـ تا افسردگی متغیر است.
از آنجا که پرکاری تیروئید یکی از علل ابتلا به فیبریلاسیون دهلیزی است، شاید شخص به بیماری پرکاری تیروئید مبتلا باشد. البته باید این نکته را نیز مورد توجه قرار داد که بررسی های جدید روی بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی نشان داده است ابتلا به این نوع آریتمی قلبی احتمال ابتلا به نارسایی های جسمی و ذهنی را افزایش می دهد.
بر این اساس، می توان گفت فیبریلاسیون دهلیزی خطر کاهش توانایی های ذهنی، فراموشی و زوال عقل را افزایش می دهد. همچنین افرادی که به این بیماری مبتلا می شوند پس از مدتی احساس می کنند همچون گذشته توانایی انجام فعالیت های روزمره را ندارند و همین موضوع موجب ناراحتی و زودرنجی آنها می شود.
اما برای اظهار نظر قطعی در این باره لازم است آزمایش ها و بررسی های بیشتری روی فرد بیمار انجام شود.